Υπάρχουν διάφοροι τρόποι εντοπισμού διαρροών, για μέγιστη όμως απόδοση ενός προγράμματος ελέγχου διαρροών συνιστάται μια στρατηγική τριών φάσεων, χρησιμοποιώντας εξοπλισμό που έχει σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσει τις συγκεκριμένες καταστάσεις σε κάθε φάση.

Α. Προσδιορισμός Γενικής Περιοχής - Τομέα ΔιαρροήςΟ στόχος αυτής της φάσης είναι ο προσδιορισμός κατά προσέγγιση της διαρροής εντός μιας ζώνης και εάν είναι δυνατόν περιορίζοντας την ύποπτη περιοχή σε ένα μόνο τμήμα (μήκος) αγωγού. Ειδικά όργανα καταγραφής των θορύβων ή/και της πίεσης χρησιμοποιούνται συχνά για αυτό το σκοπό σε δικλείδες ή σημεία πρόσβασης, όπου λειτουργώντας αυτόματα την νύχτα καταγράφουν τους θορύβους από διαρροές σε απόσταση μέχρι και 400 μέτρα (ανάλογα με το υλικό των αγωγών) όταν το δίκτυο έχει την μεγαλύτερη πίεση και ελάχιστη ζήτηση, αναλύοντας στατιστικά τον ήχο του δικτύου. Συγκρίνοντας τις μετρούμενες μορφές θορύβου είναι δυνατόν να βγει ένα συμπέρασμα σχετικά με το ποια καταγραφικά είναι κοντά (ή πολύ κοντά) στην ή στις διαρροές.

Γ. Επιβεβαίωση
Είναι σκόπιμο, οπότε είναι δυνατόν, να χρησιμοποιείται και η τρίτη φάση για την επιβεβαίωση της θέσης διαρροής, με τον ακουστικό εξοπλισμό. Η ακρίβεια εντοπισμού μεγιστοποιείται με την χρήση γεοφώνων διαρροών, τα οποία λειτουργούν ως “ηλεκτρονικά αυτιά”, με ακρόαση της επιφάνειας του εδάφους επάνω από το ύποπτο σημείο.

Σε περιοχές όπου το δίκτυο έχει χαμηλή πίεση ή όπου το εργατικό κόστος είναι σχετικά χαμηλό, τα γεόφωνα διαρροών με ακουστικές ράβδους μπορεί να αποτελούν και τον βασικό εξοπλισμό εντοπισμού διαρροών.
Η σειριακή αυτή χρήση εξοπλισμού εντοπισμού διαρροών έχει σαν αποτέλεσμα υψηλά ποσοστά επιτυχίας εντοπισμού διαρροών, με ελάχιστες περιπτώσεις άσκοπων εκσκαφών.

Η αποδοτικότητα ενός έργου για τον περιορισμό των αφανών διαρροών δεν καθορίζεται όμως μόνο από τον εντοπισμό τους αλλά και από την ταχύτητα με την οποία τα συνεργεία τις επισκευάζουν.